محمد یوسفی – شورای مرکزی
امروز چهارم شهریور است. در تقویم نوشتهاند «روز کارمند». خیلی از ما وقتی این عبارت را میبینیم، نگاهمان به ساختمانهای دولتی، میزهای شلوغ، صفهای طولانی و رفتارهای اداری میافتد. اما اگر یک قدم عقبتر بایستم، چیز دیگری میبینم.
یک روز معمولی از زندگی یک کارمند را تصور کنید:
ساعت ۷ صبح، مترو یا اتوبوس شلوغ. رسیدن به اداره، روشن کردن کامپیوتر، چک کردن صدها نامه و پیام، پاسخ دادن به مراجعهکنندهای که عصبی است، امضای کاغذهایی که بعضاً ارزش چند دقیقه وقت ندارند، شرکت در جلساتی که نتیجهشان در چند خط خلاصه میشود، برگشتن به خانه در ترافیک، و فردا دوباره تکرار…
حالا سؤال من این است: چرا این آدمها، با این همه فشار و گاهی با حقوقی که به سختی ماه را میچرخاند، هنوز سر کارشان میآیند؟
فکر میکنم جوابش ساده نیست. بعضیها از سر ناچاری میآیند، بعضی از روی عادت، بعضی به خاطر دغدغهای که با خودشان دارند، و بعضی هم چون واقعاً دوست دارند کاری کنند که روز کسی بهتر بشود. من دیدهام کارمندی را که برای یک پرونده درمانی سه ماه پیگیری کرده تا خانوادهای بیمار از خرج درمان نجات پیدا کند. دیدهام کارشناسی را که شب جمعه نشسته و یک آییننامهی قدیمی را بازنویسی کرده تا دیگر هیچ شهروندی مجبور نباشد شش ماه برای یک مجوز معطل بماند.
اینها را از کجا میدانم؟ با خیلی از این کارمندان در دستگاههای مختلف حرف زدهام، پای میزشان نشستهام، از مشکلاتشان پرسیدهام، و دیدهام که بعضی از آنها، با وجود همه محدودیتها، هنوز به «کار» به چشم یک مأموریت نگاه میکنند.
حزب نوآوران، این روز را به فال نیک میگیرد؛ نه برای اینکه بیانیهی رسمی بدهد، بلکه برای اینکه بگوید: «ما میبینیمتان». میبینیم که روزهای سختی را میگذرانید، و با این حال، کارتان را رها نمیکنید. به همین سادگی.
و اگر اجازه بدهید، بهعنوان یک شهروند و بهعنوان عضوی از یک تشکل سیاسی، سه درخواست کوچک از مدیران و مسئولان دارم؛ درخواستهایی که شاید عملیتر از کلیگوییهای همیشگی باشد:
۱. حقوق کارمند را به تورم بپیوندید – نه به عنوان یک شعار، بلکه به عنوان یک ضرورت.
۲. سیستمهای اداری را از سال ۱۳۸۰ بیرون بیاورید – یک کارمند امروز نباید برای هر استعلام، هفت نامه کاغذی بفرستد.
۳. حرف کارمند را بشنوید – بهترین ایدهها برای اصلاح ادارات، در ذهن کسانی است که هر روز در آن ادارات نشستهاند.
این روز، روز شماست. نه به خاطر تقویم، که به خاطر تحملی که از خودتان نشان میدهید.
محمد یوسفی
عضو شورای مرکزی حزب نوآوران استان تهران
چهارم شهریور ۱۴۰۵
