حکمرانی خوب زمانی در زندگی مردم معنا پیدا می‌کند که قانون، معیار تصمیم‌گیری؛ پاسخ‌گویی، شیوه مدیریت؛ و عدالت، ملاک توزیع فرصت‌ها و امکانات باشد. توسعه نیز هنگامی پایدار می‌ماند که در کنار نیازهای امروز، حقوق نسل‌های آینده را رعایت کنیم.
قانون اساسی، چارچوب تنظیم قدرت و تضمین حقوق ملت است. برای تحقق این ظرفیت، باید تصمیم‌های عمومی را روشن و مستدل بگیریم، حدود مسئولیت‌ها را مشخص کنیم و امکان نظارت و مطالبه‌گری مردم را فراهم سازیم. هر اختیار باید با مسئولیت همراه باشد و هر مسئولیت، امکان پرسش و ارزیابی داشته باشد.
پاسخ‌گویی را با اعلام نتایج قابل سنجش عملی کنیم: چه وعده‌ای داده‌ایم؟ چه منابعی مصرف کرده‌ایم؟ چه تغییری در کیفیت زندگی مردم ایجاد شده است؟ انتشار اطلاعات قابل فهم و پذیرش نقد، به اصلاح تصمیم‌ها و تقویت اعتماد عمومی کمک می‌کند.
عدالت را نیز در فرایند تصمیم‌گیری جاری کنیم؛ از دسترسی برابر به آموزش و اشتغال تا برخورداری مناطق کمتر توسعه‌یافته از خدمات عمومی. پیش از اجرای هر سیاست بپرسیم منافع و هزینه‌های آن چگونه توزیع می‌شود و چه اثری بر محیط‌زیست و فرصت‌های نسل آینده دارد.
حلقه پیوند این اصول، اخلاق حرفه‌ای است. با پرهیز از تعارض منافع، رعایت شایسته‌سالاری، صداقت در گزارش‌دهی و پذیرش مسئولیت خطاها، فاصله میان قانون و عملکرد را کاهش دهیم.
در مدرسه حکمرانی نوآوران، این پیوستگی را مبنای آموزش قرار دهیم: قدرت را قانونمند، مدیریت را پاسخ‌گو، فرصت‌ها را عادلانه و توسعه را پایدار کنیم.
