حمید یزدانیان دبیرکل نوآوران
در روزهایی که «امنیت» نه یک مفهوم تشریفاتی، بلکه مسئله‌ای کاملاً عینی و روزمره برای کشور است، انتشار تصاویر دسته‌جمعی فرماندهان ارشد انتظامی در کنار مقامات عالی‌رتبه کشور، از جمله رئیس مجلس شورای اسلامی، می‌تواند پرسش‌هایی جدی درباره ملاحظات حفاظتی و رسانه‌ای ایجاد کند.
اصل دیدار مسئولان با فرماندهان فراجا، به‌ویژه در مناسبت‌هایی مانند هفته نیروی انتظامی، امری طبیعی و حتی ضروری است. قدردانی از خدمات پلیس، گفت‌وگو درباره مسائل امنیت عمومی و بررسی مشکلات و نیازهای فراجا بخشی از تعامل عادی دستگاه‌های کشور است. بحث بر سر اصل دیدار نیست؛ سخن درباره شیوه بازنمایی و انتشار عمومی آن است.
در شرایطی که تهدید علیه مقامات و فرماندهان نظامی و امنیتی را نمی‌توان صرفاً فرضی دانست، باید پرسید انتشار یک تصویر باکیفیت و دسته‌جمعی از تعدادی از فرماندهان و یک مقام عالی کشور چه ضرورت اطلاع‌رسانی دارد؟
امروز تصاویر دیجیتال صرفاً «عکس خبری» نیستند. تصاویر با وضوح بالا می‌توانند در کنار داده‌های متن‌باز، خبرها، سوابق مأموریتی و اطلاعات منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی، قطعات مختلف یک پازل اطلاعاتی را در اختیار بازیگران متخاصم قرار دهند. از همین رو، امنیت رسانه‌ای باید بخشی از حفاظت از مسئولان و فرماندهان تلقی شود.
البته نباید به دام افراط نیز افتاد. حضور فرماندهان در رسانه‌ها و معرفی مدیران ارشد دستگاه‌های عمومی در بسیاری از موارد اجتناب‌ناپذیر است و نمی‌توان هر تصویر رسمی را ذاتاً «تهدید امنیتی» دانست. مسئله، تجمیع اطلاعات و انتشار غیرضروری داده‌هایی است که ارزش اطلاع‌رسانی آنها اندک اما ارزش بالقوه اطلاعاتی آنها می‌تواند بیشتر باشد.
اتفاقاً انتظار از مجموعه‌ای مانند فراجا، که خود یکی از ارکان تأمین امنیت کشور است، این است که در زمینه «بهداشت اطلاعاتی» و «امنیت انتشار» الگوساز باشد.
پیشنهاد مشخص آن است که برای انتشار تصاویر و اخبار مربوط به مقامات و فرماندهان ارشد، یک پروتکل روشن و به‌روز تدوین یا تقویت شود؛ به‌گونه‌ای که پیش از انتشار عمومی، ضرورت انتشار تصویر، ترکیب افراد حاضر، کیفیت و جزئیات قابل مشاهده در عکس، اطلاعات مکانی و زمانی و امکان تجمیع آن با سایر داده‌های متن‌باز مورد ارزیابی حفاظتی قرار گیرد. برای اطلاع‌رسانی عمومی نیز همیشه لازم نیست همه حاضران در یک قاب رسمی و با وضوح بالا قرار گیرند؛ گاهی چند تصویر محدود از فضای جلسه، بدون نمایش غیرضروری تمام افراد، همان کارکرد خبری را تأمین می‌کند.
امنیت فقط حفاظت فیزیکی، خودروی ضدگلوله، تیم اسکورت و کنترل محل جلسات نیست؛ امنیت از مدیریت یک عکس، یک خبر، یک زمان و یک موقعیت مکانی نیز آغاز می‌شود.
در عصر هوش مصنوعی، تشخیص چهره و تحلیل کلان‌داده‌ها، شاید وقت آن رسیده باشد که در سنت دیرینه «عکس یادگاری مسئولان» نیز تجدیدنظر کنیم.
شفافیت و اطلاع‌رسانی لازم است، اما انتشار هر اطلاعاتی الزاماً شفافیت نیست.
قاعده‌ای ساده می‌تواند راهگشا باشد: هر آنچه مردم نیاز دارند بدانند منتشر کنیم؛ اما هر آنچه دشمن بالقوه نیاز دارد بداند، بی‌دلیل در اختیارش نگذاریم.
یک پاسخ
درود بر جناب دکتر
بسیار عالی