به قلم: حمید یزدانیان، دبیرکل حزب نوآوران استان تهران
زندگی حضرت فاطمه زهرا سلاماللهعلیها، افزون بر جایگاه والای معنوی و اخلاقی، فرصتی برای بازاندیشی در مفهوم مسئولیت اجتماعی و حکمرانی عادلانه است. سیره ایشان به ما یادآوری میکند که نسبت میان قدرت، حق و مسئولیت، یکی از بنیادیترین مسائل هر جامعهای است که به دنبال عدالت و پیشرفت پایدار است.
یکی از درسهای مهم زندگی حضرت زهرا(س)، حقمداری و ایستادگی مسئولانه در دفاع از حق است. مواضع ایشان در ماجرای فدک و خطبه فدکیه، با تأکید بر استدلال و مطالبهگری، زمینهای برای تأمل درباره ضرورت پاسخگویی صاحبان قدرت و اهمیت شنیدهشدن صدای منتقدان فراهم میکند. در حکمرانی مطلوب، هیچ جایگاهی نباید فراتر از قانون و پاسخگویی قرار گیرد و هیچ مطالبهای نباید صرفاً به دلیل طرحشدن از سوی یک منتقد نادیده گرفته شود.
درس دیگر، پیوند ناگسستنی اخلاق و مدیریت جامعه است. عدالت، امانتداری، سادهزیستی و مسئولیتپذیری، زمانی به ارزشهایی اثرگذار تبدیل میشوند که از سطح توصیههای فردی فراتر روند و در ساختارهای اداری، نظام نظارت، شیوه انتخاب مدیران و نحوه مصرف منابع عمومی تجلی یابند. جامعه برای دستیابی به حکمرانی سالم، هم به قوانین کارآمد نیاز دارد و هم به مدیرانی که خود را در برابر مردم و حقوق آنان مسئول بدانند.
همچنین، حضور آگاهانه حضرت زهرا(س) در عرصه اجتماعی، بر اهمیت نقش زنان در اندیشهورزی، مطالبهگری و مشارکت در سرنوشت جامعه تأکید میگذارد. حکمرانی آیندهنگر، نمیتواند از ظرفیت فکری و اجتماعی نیمی از جامعه چشمپوشی کند؛ همانگونه که توسعه پایدار بدون توجه به خانواده، تربیت نسل آینده و مسئولیت اجتماعی امکان تحقق کامل نخواهد داشت.
از نگاه نوآوران، بازخوانی سیره حضرت زهرا(س) باید به پرسشهایی عملی درباره امروز ما منتهی شود: چگونه میتوانیم عدالت را در تصمیمگیریها نهادینه کنیم؟ چگونه میتوانیم شفافیت و پاسخگویی را ارتقا دهیم؟ و چگونه میتوانیم اخلاق حرفهای را از یک توصیه فردی به یک معیار واقعی برای ارزیابی عملکرد مدیران تبدیل کنیم؟
حکمرانی مطلوب، تنها با نیتهای خوب شکل نمیگیرد؛ بلکه به نهادهای عادلانه، مدیران پاسخگو و مشارکت آگاهانه مردم نیاز دارد. این میتواند یکی از مهمترین درسهایی باشد که از سیره حضرت فاطمه زهرا سلاماللهعلیها برای ساختن جامعهای اخلاقیتر، عادلانهتر و برخوردار از توسعه پایدار میآموزیم.





