حمید یزدانیان دبیرکل نوآوران
ثبت تنها ۸۹۲ هزار تولد در سال ۱۴۰۴؛ کمترین میزان در هفت دهه اخیر، و کاهش حدود ۳۰ درصدی ازدواج نسبت به سال ۱۴۰۱، دیگر یک هشدار نیست؛ این آژیر خطر برای آینده ایران است.
کشوری که جوانانش از تشکیل خانواده و فرزندآوری ناامید شوند، دیر یا زود با بحران کمبود نیروی انسانی، رکود اقتصادی، ورشکستگی صندوقهای بازنشستگی، کاهش قدرت تولید، تضعیف توان دفاعی و کاهش سرمایه اجتماعی روبهرو خواهد شد. این واقعیت را نمیتوان با آمارسازی، شعار یا اقدامات مقطعی پنهان کرد.
سؤال اساسی این است: چه کسی مسئول این وضعیت است؟ آیا نهادهای مسئول، دولتها، مجلس و دستگاههای اجرایی میتوانند از کنار این روند عبور کنند، در حالی که هر سال رکورد تازهای در کاهش تولد و ازدواج ثبت میشود؟
جوان ایرانی امروز بیش از هر زمان دیگری با مسکن گران، اشتغال ناپایدار، تورم، کاهش قدرت خرید و آیندهای مبهم مواجه است. در چنین شرایطی، طبیعی است که ازدواج و فرزندآوری به تصمیمی پرهزینه و پرریسک تبدیل شود. تا زمانی که این ریشههای اقتصادی و اجتماعی درمان نشود، هیچ بسته تشویقی کوتاهمدتی اثر ماندگار نخواهد داشت.
حزب نوآوران معتقد است که کشور به «فرماندهی واحد نجات جمعیت» نیاز دارد؛ نه دهها دستگاه موازی با مسئولیتهای مبهم و عملکردهای غیرقابل ارزیابی. وقت آن رسیده است که برای همه دستگاههای مسئول، اهداف کمی، زمانبندی مشخص و گزارشدهی عمومی تعریف شود و مدیرانی که در تحقق این اهداف ناکام هستند، پاسخگو باشند.
مطالبات حزب نوآوران از مسئولان
– اعلام «بحران جمعیت» بهعنوان یکی از اولویتهای امنیت ملی کشور.
– تدوین برنامه ملی ۲۰ ساله با شاخصهای قابل سنجش و انتشار گزارش عملکرد سالانه.
– اختصاص بخش مشخصی از درآمدهای نفتی و سود شرکتهای دولتی و خصولتی به «صندوق آینده فرزندان ایران».
– واگذاری مسکن خانوادگی با شرایط ویژه به زوجهای جوان و خانوادههای دارای فرزند.
– اعطای سهام مولد و سرمایهگذاری بلندمدت برای هر نوزاد ایرانی.
– حذف قوانین و مقرراتی که بهطور غیرمستقیم ازدواج و فرزندآوری را دشوار کردهاند.
– الزام همه وزارتخانهها و استانداریها به ارائه برنامه عملیاتی سالانه در حوزه جوانی جمعیت.
– انتشار عمومی گزارش عملکرد دستگاهها و معرفی مدیران موفق و ناموفق در این حوزه.
اگر امروز برای نجات جمعیت تصمیمهای بزرگ گرفته نشود، فردا برای جبران آن بسیار دیر خواهد بود.
حفظ مرزها، رشد اقتصاد، اقتدار ملی و توسعه پایدار، بدون جمعیت جوان و پویا ممکن نیست. تاریخ درباره کسانی که در برابر این بحران سکوت یا تعلل کردند، قضاوت خواهد کرد. اکنون زمان اقدام شجاعانه، تصمیمهای سخت و پاسخگویی واقعی است؛ نه تکرار وعدههایی که سالهاست نتیجهای در پی نداشتهاند.
