بسم الله الرحمن الرحیم
«وَ أَعِدُّوا لَهُم مَا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّهٍ…»
ملت آگاه، شریف و مقاوم ایران،
فرماندهان و رزمندگان عزیز
نخبگان، دانشمندان و خانوادههای داغدار شهدای وطن
جنگ تحمیلی ۱۲ روزهای که اخیراً از سوی رژیم متجاوز صهیونیستی با پشتیبانی علنی و غیرعلنی ایالات متحده آمریکا علیه جمهوری اسلامی ایران آغاز شد، واقعهای تکاندهنده و سرنوشتساز در تاریخ معاصر کشور ما بود. هرچند مردم و نیروهای نظامی، انتظامی و امنیتی با رشادت، ایستادگی کردند و ضرباتی به دشمن وارد شد، اما نمیتوان چشم بر واقعیتهای سخت و هزینههای سهمگینی که کشورمان متحمل شد بست.
واقعگرایی، لازمه بازسازی ملی است
ایران، در این نبرد ناخواسته، علیرغم ایستادگی ستودنی و متوقف نمودن دشمن در اهداف ترسیمی از جمله تغییرات سیاسی و تجزیه، خسارات قابل توجهی متحمل شد. در کنار عملیات موفق متقابل و وارد کردن آسیبهایی به اهداف نظامی دشمن، واقعنگری ایجاب میکند که بر نقاط ضعف، با نگاهی صادقانه و ملی تأمل کنیم و برای اصلاح آنها برنامهریزی کنیم.
برخی واقعیتهای مهم این جنگ که باید به آنها توجه کرد:
زیرساختهای هستهای کشور، در چند نوبت، دچار آسیبهای جدی شدند. این نشاندهنده نیاز به ارتقاء سطح حفاظت فیزیکی، امنیت سایبری و افزایش بازدارندگی راهبردی در این حوزه است.
بخش انرژی کشور، هرچند هدف قرار گرفت، اما آسیبهای آن محدود و قابل کنترل بود. با این حال، باید برای حفاظت از زیرساختهای حیاتی برق، گاز و پالایشگاهها، تدابیر پدافندی جدیتری اندیشیده شود.
دهها نفر از مردم غیرنظامی در حملات دشمن به شهادت رسیدند. شهرهایی نظیر تهران، تبریز، شیراز، و اصفهان، کرمانشاه و … شاهد انفجارهایی بودند که نشان داد هنوز فاصله قابل توجهی تا امنیت کامل در زمان بحران وجود دارد.
دشمن، در روزهای جنگ، موفق شد وارد حریم هوایی کشور شود و آسمان ایران را ناامن کند. این حقیقت تلخ، بر لزوم بازنگری و تقویت سامانههای پدافند هوایی، هشدار سریع و پوشش راداری تأکید میکند.
نیروی هوایی ایران، نتوانست نقش مؤثر و بازدارندهای در کنترل میدان نبرد ایفا کند. نبود جنگندههای مدرن و ضعف لجستیک هوایی باید بهعنوان یک اولویت راهبردی در سیاست دفاعی کشور مورد توجه قرار گیرد.
الزامات و توصیههای حزب نوآوران استان تهران برای دوران پس از جنگ:
۱.تسلیح و بازسازی فوری نیروهای نظامی، انتظامی، اطلاعاتی و امنیتی
باید بهسرعت اقدام به خرید، نوسازی یا بومیسازی جنگندههای نسل جدید، سامانههای پدافند لایهای، موشکهای ضدرادار، و تجهیزات شناسایی الکترونیکی شود. ضعف هوایی ایران در این جنگ، دشمن را به طمع انداخت؛ این ضعف نباید تکرار شود.
۲. اصلاح، ادغام و پاکسازی ساختار اطلاعاتی کشور
همزمان با جنگ، برخی ضعفهای اطلاعاتی و حتی نشانههایی از نفوذ در لایههای حساس اطلاعاتی دیده شد. ایجاد یک ساختار اطلاعاتی واحد، هماهنگ و پاکسازیشده، از ضروریات حیاتی کشور در دوران جنگ ترکیبی است. بدیهی است تلاش برای استفاده از فناوری های نوین برای کاهش فاصله اطلاعاتی با دشمنان، بایستی در اولویت قرار گیرد.
۳. تقویت پدافند غیرعامل بهصورت علمی و فراگیر
مراکز علمی، نظامی، اقتصادی و زیربنایی کشور باید با رویکردی مدرن بازطراحی و محافظت شوند. دانش پدافند غیرعامل باید بهعنوان یک ضرورت ملی در همه لایههای حاکمیتی، شهری و صنعتی نهادینه شود.
۴. کنترل سختگیرانه مرزها، بهویژه مرز شرقی
گزارشها نشان دادند که بخشی از مزدوران دشمن از میان مهاجران غیرمجاز وارد کشور شدهاند. بازنگری جدی در سیاستهای مهاجرتی، پایش مرزی و تقویت پایگاههای مرزی، بهویژه در شرق کشور، الزامی است.
۵. مذاکره در موضع قدرت، نه از سر انفعال
در حالی که کشور هزینههای یک جنگ تمامعیار را پرداخت کرده، فرصت آن است که در سایه اقتدار میدانی و هوشمندی دیپلماتیک، مذاکراتی عزتمندانه، با در دست داشتن اهرمهای قدرت، طراحی شود. عقبنشینی در زمان دست برتر، فرصتسوزی است.
۶. وحدت ملی علیه هر گفتمان تجزیهطلب یا تضعیفکننده یکپارچگی ایران
در روزهای جنگ، دشمن تلاش کرد با سوءاستفاده از شکافهای قومیتی، زبانی و سیاسی، وحدت ملی را هدف قرار دهد. هر نوع گفتمان تجزیهطلبانه، مشروعیتزدا و نفوذی، باید با روشنگری و انسجام ملی پاسخ داده شود.
۷. بازتعریف اقتصاد در چارچوب الزامات دفاعی و امنیتی
امنیت، بدون اقتصاد مقاوم و کارآمد ممکن نیست. اقتصاد ناتوان، تهدید دفاعی است. این جنگ نشان داد که:
زیرساختهای دفاعی نیازمند سرمایهگذاری مستمر هستند؛
تحریمپذیریِ بخشهای کلیدی، یک پاشنه آشیل است؛
توان پشتیبانی لجستیک دفاعی در شرایط رکود اقتصادی کاهش مییابد؛
وابستگی به درآمدهای محدود، منابع دفاعی را متزلزل میکند؛
بیثباتی اقتصادی، مشارکت مردمی در امنیت ملی را فرسایش میدهد.
بنابراین بازسازی اقتصادی، شفافسازی نظام بودجهای دفاع، توسعه فناوری بومی و کاهش وابستگی ارزی، از ارکان ثبات امنیتی در آینده است.
در پایان حزب نوآوران استان تهران معتقد است که آینده ایران را نباید تنها در بازتاب پیروزیها یا شکستها دید، بلکه در توانایی ما برای یادگیری، اصلاح و ساختن دوباره است. اکنون زمان آن رسیده که با کنار گذاشتن کلیشهها، با مردم صادق باشیم، ضعفها را بپذیریم، و با عقلانیت و اراده، ساختار دفاعی، اطلاعاتی، اقتصادی و حکمرانی کشور را بهگونهای بازسازی کنیم که نسل آینده، در امنیت، سربلندی و عزت زندگی کند.ان شاءالله
حزب نوآوران استان تهران
تیرماه ۱۴۰۴
