سید علیرضا رئیس الساداتی در مطلبی که در اختیار نوآوران قرار داد نوشت:
حمل‌ونقل عمومی دیگر صرفاً یک موضوع شهری یا عمرانی نیست؛ امروز به یکی از مهم‌ترین مسائل اقتصادی، اجتماعی و حتی زیست‌محیطی کشور تبدیل شده است. افزایش هزینه‌های زندگی، رشد جمعیت شهرها، ترافیک، آلودگی هوا و فرسودگی ناوگان، همگی نشان می‌دهند که توسعه حمل‌ونقل عمومی باید از حاشیه تصمیم‌گیری‌ها به متن سیاست‌گذاری کشور منتقل شود.
سرمایه‌گذاری در مترو، اتوبوس و سایر شیوه‌های حمل‌ونقل عمومی، هزینه نیست؛ سرمایه‌گذاری مستقیم برای کاهش اتلاف وقت، مصرف سوخت، آلودگی هوا، تصادفات و فشار اقتصادی بر خانوارهاست. در مقابل، ادامه سیاست‌های خودرو‌محور، بدون تقویت هم‌زمان حمل‌ونقل عمومی، عملاً به افزایش ترافیک و تحمیل هزینه‌های بیشتر به مردم منجر خواهد شد.


مطالبه امروز جامعه روشن است: شهروند باید بتواند با هزینه‌ای منطقی، در زمانی قابل پیش‌بینی و با امنیت و کرامت، در شهر و بین شهرها جابه‌جا شود. تحقق این مطالبه نیازمند تصمیم‌های مقطعی و نمایشی نیست؛ بلکه به برنامه ملی، تأمین مالی پایدار، نوسازی ناوگان، مدیریت علمی و نظارت شفاف نیاز دارد.
اگر قرار است توسعه، عدالت اجتماعی و کاهش هزینه‌های زندگی برای مردم معنا داشته باشد، حمل‌ونقل عمومی باید یکی از نخستین اولویت‌های بودجه‌ای و اجرایی کشور باشد؛ زیرا حق دسترسی آسان و عادلانه به جابه‌جایی، بخشی از کیفیت زندگی و حق شهروندی مردم است.

🖋سید علیرضا رئیس الساداتی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

;