من توی این جنگ فهمیدم که چقدر ایران بزرگه …
زمانی که روسیه توی باتلاق جنگ اوکراین بود، پهپادهای ایرانی موازنه رو به هم زدن و به جبهه روسیه جون دوباره دادن؛ ولی ما توی جنگی که برامون اتفاق افتاد نتونستیم حتی یه بار از پدافندهای مشهور، گرون و پرحاشیه روسی که تا وقتی که دست ایران رسید جون به لبمون رسید، استفاده کنیم. حتی جنگ ایران باعث شد که محدودیت ها و تحریم هاشون برداشته شه و به راحتی نفت رو به قیمت روز بفروشن. به ظاهر مخالف جنگ شدن و در باطن از جنگ تحمیل شده به ایران ذوق زده و خوشحالن و در شورای امنیت سازمان ملل حتی شبیه یه متحد هم رفتار نکردن.
چین سالهاست که از نفت ارزان ایران تغذیه میکنه ولی حتی حاضر نشد به قطعنامه ضد ایرانی شورای امنیت رای مخالف بده و نهایت برادریش رای ممتنع بود.
ما مورد تجاوز امریکا و رژیم سهیونیستی قرار گرفتیم و با وجود شدت حملات، مردانه جنگیدیم و از خاک ایرانمون دفاع کردیم ولی تنها، ولی بدون حمایت کشورهای به ظاهر برادر، ولی فقط و فقط با رشادت هموطن هامون.
وقتش رسیده که برای فردای بعد از جنگ در سیاست های خارجی و دیپلماسیمون تغییر اساسی بدیم.
با مردم نجیبمون آشتی کنیم که توی پیچ های سخت و بزنگاه های تاریخی و بحران ها، برادرتر و دوست تر از هر قدرت جهانی بودن. باید متوجه شده باشیم که روی مردم سرمایه گزاری کنیم، نه شرکای نااهل.
فاصله حاکمیت و مردم باید به حداقل برسه، این فرصت نباید از دست بره چون فرصت ها به همون سرعت که تولید میشن از بین میرن و گاهی برای همیشه از بین میرن.
مردم رو ببینید، خواسته هاشون رو جدی بگیرید و خواسته هاشون رو اجرایی کنید. الان وقتشه!
محمد یوسفی
عضو شورای مرکزی حزب نوآوران استان تهران
